Ciemna, czarna noc. Ulica bez ścian. Wysiada. Słyszy krzyki, które od tak dawna są jej przyjaciółmi. Nie zatrzymuje się nawet na chwilę. Jej łzy pod wpływem mrozu zasychają tak szybko jak uczucia. Dłonie splecione, jakby z tęsknoty. Płacze tak, jak nigdy dotąd. Obojętność. Jedynie śnieg rozumie i mówi. Skrzypi pod butami tylko dla niej. Po co im, kurwa, to wszystko? Szkło, ciągle szkło.. Zarzuty tak silne jak autodestrukcja. A gdyby.. Nie. Przechodzi przez ulicę nie patrząc czy cokolwiek może stanąć na drodze. Jak na złość, nic nie jedzie. Zepsute plany i żal. Smutek pozornie głęboki, a tak naprawdę to tylko mały poślizg na chodniku. Słowa, ich słowa, jej słowa.. Jasne, ale przecież jest ciemno. Cel tak daleko, a na wyciągnięcie ręki.


To może zaboleć Cię bardziej, niż wtedy. Dźwięki, tak głośne dźwięki. Za wolno, za szybko, za.. Spójrz, za siebie. Ludzie stoją tam i czekają. Zauważ, spójrz na ich twarze. Kiedyś też byliśmy tacy niebiescy. Ciało zakrwawione brakiem snu, to nie moje słowa. Wyciągnij rękę, spójrz. Grobowy strach. Dziś możesz się bać. Auta, auta, litery..


Przezroczystość. Co by było? Umarłabyś Ty i cierpienie należałoby do innych. Tymczasem niewielka, mała rysa na jej twarzy, a Ty trzęsiesz się bardziej niż epileptyk. Inspiracja psychodeliczna i niepoprawna, powinniśmy.. Nie. W tym świecie to zakazy powinny stracić swą wartość. Usta namiętne. Chcesz, ale walczysz.
Koniec piosenki.


Kiedy nadejdzie ten moment, pytasz? Pójdź, spróbuj, przekonaj się. Postaraj się dotknąć dłonią głębi. Tej, której szukasz. Czas, czas, czas, czas..

Już niedługo.